غزل ۴۳۳۱ - بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

بی ابر گهربار چمن شسته نگردد
تا دل نشود آب سخن شسته نگردد ۱

دامن به میان تا نزند اشک ندامت
گرد گنه از خانه تن شسته نگردد ۲

برچهره یوسف اثر سیلی اخوان
نیلی است که از صبح وطن شسته نگردد ۳

خون زنگ نشوید ز دل غنچه پیکان
از باده غبار دل من شسته نگردد ۴

دندان به جگر نه که به آب و عرق سعی
گرد خط ازان سیب ذقن شسته نگردد ۵

از ابر بهاران نشود مخزن گوهر
تا همچو صدف کام و دهن شسته نگردد ۶

از گریه چسان سبز شود بخت که ظلمت
از بال وپر زاغ و زغن شسته نگردد ۷

تا شمع سهیل است درین بزم فروزان
از خون جگر روی یمن شسته نگردد ۸

فکر خط وخال از دل سودازده من
چون تیرگی از مشک ختن شسته نگردد ۹

از بخیه نیاید لب افسوس فراهم
از روی کهنسال شکن شسته نگردد ۱۰

چون گرد یتیمی ز گهر گرد کسادی
صائب ز رخ اهل سخن شسته نگردد ۱۱