غزل ۴۳۵۵ - از تلخی می ساغر ما باک ندارد

از تلخی می ساغر ما باک ندارد
این حوصله را هیچ کف خاک ندارد ۱

گردن مکش از تیغ که این خانه تاریک
راهی به جز از روزن فتراک ندارد ۲

تلخی بنه از سر که ندارد خطر از تیغ
آن قبه خشخاش که تریاک ندارد ۳

در قلزم هستی نشود مخزن گوهر
هر کس دهن خود چو صدف پاک ندارد ۴

از دل گره غم نگشاید می گلرنگ
از گریه گشایش گره تاک ندارد ۵

دایم ز دل خویش بود رزق حریصان
قارون به کف از گنج به جز خاک ندارد ۶

هم محمل لیلی نشود ناله زارش
هر کس چو جرس سینه صد چاک ندارد ۷

در کام نهنگ ودهن شیر گریزد
صائب سر این مردم بیباک ندارد ۸