غزل ۴۳۵۷ - زهر از قدح صافدلان رنگ ندارد

زهر از قدح صافدلان رنگ ندارد
آیینه گوهر خطر از زنگ ندارد ۱

دل در خم آن زلف ندانم به چه روزست
در خانه تاریک گهر رنگ ندارد ۲

قد تو نهالی است که همدوش ندیده است
تمکین تو کوهی است که همسنگ ندارد ۳

نخلی که ندارد ثمری دوری ازو به
بگریز ز طفلی که به کف سنگ ندارد ۴

هر چشم زدن چشم کبود تو به رنگی است
نیلوفر چرخ این همه نیرنگ ندارد ۵

از دشمن پرخاش طلب هیچ میندیش
زان خصم حذر کن که سر جنگ ندارد ۶

در هر قدم راه خرد کعبه ودیری است
سر تا سر صحرای جنون سنگ ندارد ۷

صائب که گلاب از گل خورشید گرفته است
یک بوسه ز لعل لب او رنگ ندارد ۸