غزل ۴۳۷۱ - دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

دل را چه خیال است به می شاد توان کرد
این غمکده ای نیست که آباد توان کرد ۱

گر دامن وحشت ادب عشق نگیرد
خون در دل بیرحمی صیاد توان کرد ۲

معذور بود هر که فراموش کند از من
وحشی تر ازانم که مرا یاد توان کرد ۳

از ناله جرس را نگشاید گره دل
دل چون تهی از درد به فریاد توان کرد ۴

هرگز نشود تیر کج از زور کمان راست
ما را چه خیال است که ارشاد توان کرد ۵

چون شعله خس نیم نفس بیش نباشد
از مستی اگر وقت خوش ایجاد توان کرد ۶

از فکر کنی خالی اگر شیشه دل را
از ذکر خدا پر ز پریزاد توان کرد ۷

فریاد که در سینه من بر سر هم غم
چندان نفتاده است که فریاد توان کرد ۸

دل نیز خنک می شود از آه سحرگاه
صائب اگر آتش خمش از باد توان کرد ۹