غزل ۴۳۷۸ - گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد
نتوان در دل را به گل وسنگ برآورد ۱

خورشید نفس سوخته آمد به تماشا
تا آن رخ گلگون خط شبرنگ برآورد ۲

از آتش رخسار تو داغی به جگر داشت
هر لاله که سر از جگر سنگ برآورد ۳

با سینه آتش چه کند ناخن خاشاک
نتوان به خراش دل ما چنگ برآورد ۴

از دل به زبان نامده گردید سخن سبز
در سینه من بس که نفس زنگ برآورد ۵

با زور محبت چه کند سختی هجران
معشوقه خود کوهکن از سنگ برآورد ۶

سیمای خزان بود گل روی سخن را
صائب ز دم گرم من این رنگ برآورد ۷