هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند زهد، عشق، مستی معنوی و جنون عاشقانه می‌پردازد. شاعر از ناتوانی زاهد در درک عشق و مستی سخن می‌گوید و خود را به عنوان عاشقی مست و شیفته توصیف می‌کند که درگیر جنون عشق است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند کعبه، بتخانه، میکده و مستی دارد که همگی نمادهایی از عشق و عرفان هستند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و نمادهای به کار رفته (مانند میکده، مستی) نیاز به درک بالاتری از ادبیات و فلسفه دارند.

غزل ۴۴۰۱ - کیفیت می زاهد فرزانه نداند

کیفیت می زاهد فرزانه نداند
تا سرنکند در سرپینانه نداند ۱

زاهد که بود خشک تر از دانه تسبیح
حق نمک گریه مستانه نداند ۲

در کعبه ام ویاصنم آید به زبانم
سرگرم جنون کعبه وبتخانه نداند ۳

عمری است سراسر رو آن کوچه زلف است
چون موی به موحال دلم شانه نداند ۴

با آن که دوصد میکده پرداخته ماست
می خوردن ما را لب پیمانه نداند ۵

آن بلبل مستم که اگر در شکن دام
در بال گره افتدش ار دانه نداند ۶

شوخی که ندارد نگه گرم به عاشق
شمعی است که دل سوزی پروانه نداند ۷

هر کس به سخن خویش نزدیک ندارد
صائب مزه معنی بیگانه نداند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۴۰۰ - آن آفت جان بر سر انصاف نیامد
گوهر بعدی:غزل ۴۴۰۲ - فیض دم صبح از لب خندان تو یابند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.