غزل ۴۴۴۲ - مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید
از غنچه پیکان چه گره باد گشاید ۱

گر عشق نبندد کمر غیرت فرهاد
پیداست چه از تیشه فولاد گشاید ۲

چون نشتر الماس پر و بال ضعیفان
خون از دل بیرحمی صیاد گشاید ۳

محکم شود از خون گره غنچه پیکان
از باده مرا چون دل ناشاد گشاید ۴

در ناخن تدبیر کسان هیچ نبسته است
کز تیشه خود عقده فرهاد گشاید ۵

آن روز زمین تخت سلیمان شود از گل
کز ابر هوابال پریزاد گشاید ۶

از کاوش من دست نگه دار که این رگ
خون از مژه نشتر فصاد گشاید ۷

بی یار موافق دل غمگین نشود باز
شمشاد گره از دل شمشاد گشاید ۸

از سفله حذر کن گه سیری که فلاخن
سنگین چو شود دست به بیداد گشاید ۹

وقت است که از خجلت دیوان تو صائب
گل دفتر خود را به ره باد گشاید ۱۰