غزل ۴۴۴۸ - با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید
خودداری ازین آینه چون آب نیاید ۱

غافل نکند بستر گل شبنم ما را
در دیده روشن گهران خواب نیاید ۲

زنجیر حریف دل خوش مشرب ما نیست
از موج عنانداری سیلاب نیاید ۳

در دیده صیاد کمینگاه بهشتی است
زاهد بدر از گوشه محراب نیاید ۴

بی خیرگی آیینه ز رخسارتوگل چید
چشمی که بود نرم دراوآب نیاید ۵

آسودگی من ز گرفتاری خویش است
در دام محال است مرا خواب نیاید ۶

چشمی که نمکسود شد از پرتو منت
از خانه تاریک به مهتاب نیاید ۷

دلبسته گردون دل آسوده ندارد
استادگی از کوزه دولاب نیاید ۸

صائب دل افسرده من گرم نگردد
تا بر سرم آن مهر جهانتاب نیاید ۹