غزل ۴۴۷۵ - از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

از عشق یار نوخط دل زود می گشاید
فصل بهاراز دل زنگار می زداید ۱

حسن برهنه رویان بر یک قرار باشد
هر روز خط کمالی بر حسن می فزاید ۲

از یار چارابرو سخت است دل گرفتن
کشتی ز چار موجه کمتر به ساحل آید ۳

هر کس فکند خود راافکند عالمی را
هر کس به خود برآید با عالمی برآید ۴

عشق است بی تکلف حسن است لاابالی
تا با که خوش بر آید تا از کجا نماید ۵

آیینه دار عشقند ذرات هر دو عالم
این آفتاب جانسوز تا از کجا برآید ۶

گلهای بوستانی بر هم نهند دیوان
دیوان خویش صائب در هر کجا گشاید ۷