غزل ۴۴۸۱ - نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد
بدیهه عرق شرم آفتاب ندارد ۱

اگر چه هست برآن زلف پیچ وتاب مسلم
نظر به موی میان تو پیچ وتاب ندارد ۲

دماغ خشک مرا کرد نامه تو معطر
که گفته است گل کاغذی گلاب ندارد ۳

چگونه نرم شود از فغانم آن دل سنگین
که گر به کوه رسد ناله ام جواب ندارد ۴

ز آبروست گرانقدر آدمی به نظرها
به نرخ خاک بود گوهری که آب ندارد ۵

خوشا کسی که درین خاکدان به غیر دردل
دگر امید گشایش به هیچ باب ندارد ۶

بود ز طول امل تار و پود طینت پیران
زمین شور به جز موجه سراب ندارد ۷

ستاره سوز بود آفتاب صبح قیامت
بیاض گردن او خال انتخاب ندارد ۸

ز بخت ماست چنین تلخ گوی آن لب شیرین
وگرنه آب گهر موج انقلاب ندارد ۹

اثر ز آبله شکوه نیست در دل عارف
ز آرمیدگی این بحر یک حباب ندارد ۱۰

بس است بیخبری عذر خواه باده پرستان
گناه عالم آب اینقدر عتاب ندارد ۱۱