غزل ۴۴۸۲ - زوعده های دروغش دل اضطراب ندارد

زوعده های دروغش دل اضطراب ندارد
سرکمندفریب مرا سراب ندارد ۱

هلاک حسن خداداداوشوم که سراپا
چوشعر حافظ شیراز انتخاب ندارد ۲

حدیث تنگ شکر بادهان یارمگویید
که تنگ حوصله یک حرف تلخ تاب ندارد ۳

در آن محیط که من می روم چو موج سراسر
سپهر ظرف تماشای یک حباب ندارد ۴

شکسته خار به چشمم ز بدگمانی غیرت
که از خیال که چشم ستاره خواب ندارد ۵

کدام راهرو اینجا دم از ثبات قدم زد
که هم ز نقش قدم پای در رکاب ندارد ۶

به نازبالش گل تکیه کرده قطره شبنم
خبر زداغ مکافات آفتاب ندارد ۷

دلت ز جهل مرکب سیه شده است وگرنه
کدام خشت که در سینه صدکتاب ندارد ۸

شده است بسته چنان راه فیض بر دل صائب
که ازخدنگ تو امید فتح باب ندارد ۹