غزل ۴۴۸۴ - گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

گل همیشه بهار سخن زوال ندارد
چمن صفای پریخانه خیال ندارد ۱

کدام لاله درین لاله زار هست که داغش
سخن به مردمک دیده غزال ندارد ۲

شکست هم گهران نیست کار بحرنژادان
وگرنه موج غمی از شکست بال ندارد ۳

دلیل بادیه گردان حیرت است سیاهی
بلای دیده بود چهره ای که خال ندارد ۴

گرفته ایم رگ خواب تار و پود جهان را
لباس مخمل واطلس حضور شال ندارد ۵

چه شد که قامت من شد دوتا ز سنگ ملامت
ریاض عشق به این راستی نهال ندارد ۶

نسیم زنده دلی نیست در قلمرو غفلت
عمارت دل تن پروران شمال ندارد ۷

به خاکساری ما رشک می برند بزرگان
که می ز جام گوارایی سفال ندارد ۸

زبان موج چرا بسته است بحر ز پرسش
اگر شکسته سفالی لب سؤال ندارد ۹

به نقد حال چو صائب کسی که کرد قناعت
غم گذشته واندیشه مال ندارد ۱۰