غزل ۴۴۹۲ - دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید
اگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید ۱

مگر کند عرق شرم پاک نامه ما را
وگر نه کیست که از عهده حساب برآید ۲

رسد به ظالم دیگر همان ذخیره ظالم
نصیب تیر شود پر چو از عقاب برآید ۳

ز ماهتاب کند شیر مست روی زمین را
شب سیاه اگر آن ماه بی نقاب برآید ۴

نبرده است دل از عشق هیچ کس به سلامت
ز آتشی که ملایم بود کباب برآید ۵

همیشه از نگه گرم عاشق است بر آتش
چگونه موی میانش ز پیچ و تاب برآید ۶

فغان که آتش بی زینهار چهره ساقی
امان نداد که دود از دل کباب برآید ۷