هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا (یا شاعری با سبک مشابه) بیانگر عشق عمیق و فراتر از دنیای مادی است. شاعر از ناتوانی در بیان عشق، دوری از معشوق، و فرازمینی بودن دل سخن میگوید. همچنین، از مفاهیمی مانند صبر، انتظار، و ناامیدی از رسیدن به آرزوها یاد میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارند.
غزل ۴۵۴۶ - عشق تو ز دل بدر نمی آید
عشق تو ز دل بدر نمی آید
سیمرغ ز قاف برنمی آید ۱
مأوای دل از دو کون بیرون است
این بیضه به زیر پرنمی آید ۲
تر دامنی وصفای دل هیهات
آیینه ز آب برنمی آید ۳
شبنم ز کنار آفتاب آمد
از یوسف ما خبر نمی آید ۴
دل پخته چو شد به خاک می افتد
خودداری ازین ثمر نمی آید ۵
تا پای ترا رکاب بوسیده است
پایش به زمین دگر نمی آید ۶
امید نگاه دارم از چشمش
از بیخبران خبر نمی آید ۷
از کوچه نی کدام شب صائب
صد قافله شکر نمی آید ۸
سیمرغ ز قاف برنمی آید ۱
مأوای دل از دو کون بیرون است
این بیضه به زیر پرنمی آید ۲
تر دامنی وصفای دل هیهات
آیینه ز آب برنمی آید ۳
شبنم ز کنار آفتاب آمد
از یوسف ما خبر نمی آید ۴
دل پخته چو شد به خاک می افتد
خودداری ازین ثمر نمی آید ۵
تا پای ترا رکاب بوسیده است
پایش به زمین دگر نمی آید ۶
امید نگاه دارم از چشمش
از بیخبران خبر نمی آید ۷
از کوچه نی کدام شب صائب
صد قافله شکر نمی آید ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۴۵ - فلک از ناله ما نرم نشد
گوهر بعدی:غزل ۴۵۴۷ - ای زیاد لعل میگون تو کام جان لذیذ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.