خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف فصل بهار و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند لاله‌های آتشین، گل‌های رعنای بهاری، شبنم صبحگاهی و نسیم بهاری، زیبایی‌های طبیعت را به تصویر می‌کشد. همچنین، بهار به عنوان نمادی از عشق، تجدید حیات و پیام‌های معنوی توصیف می‌شود. شاعر از ظاهر بینی انتقاد کرده و خواننده را به دیدن با دیده دل دعوت می‌کند. در پایان، بهار به عنوان نیرویی توصیف می‌شود که پرده از رازها برمی‌دارد و حیات جدیدی می‌آفریند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهار
چون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار

چشم تا وا کرده ای چون شبنم گل رفته است
در رکاب زرنگار برق، پا دارد بهار

غنچه های تنگ میدان را مقام جلوه نیست
ورنه چندین جلوه چون باد صبا دارد بهار

زاهدان خشک را گوش زبان فهمی کرست
ورنه ازآن بی نشان پیغامها دارد بهار

چشم ظاهر بین چو شبنم نگذرد از رنگ و بو
دیده دل باز کن بنگر چها دارد بهار

خارخار عشق را پوشیده نتوان داشتن
خار در پیراهن (از) نشو و نما دارد بهار

چشم اگر گردد سفید از گریه، خون دل مخور
چون نسیم مصر با خود توتیا دارد بهار

می کند در هر مزاجی کار دیگر چون شراب
زاهد میخواره را سر در هوا دارد بهار

جوش حسن لاله و گل نیست بیش از هفته ای
حسن (روز)افزون مشرب را کجا دارد بهار؟

پرده از پوشیده رویان تجلی باز کرد
طرفه دستی بر گریبان حیادارد بهار

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir