غزل ۴۶۰۵ - خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشتر

خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشتر
خاردرراه عزیزان می دماند بیشتر ۱

می دهد مهلت بدان را خاک بیش از نیکوان
در سفال تشنه، درد از صاف ماند بیشتر ۲

غوطه در خون می زند مهراز شفق هر صبح وشام
سرکشان راآسمان درخون نشاند بیشتر ۳

نور بینش هست اگر دردیده گردون، چرا
درزمین شور تخم خود فشاند بیشتر؟ ۴

از تلاش قرب دوری کن که ازپاس ادب
ماه از خورشیدپرتو می ستاند بیشتر ۵

زندگی خواهی، سخاوت کن که بر روی زمین
بیش ماند هرکه فیض خود رساند بیشتر ۶

پایه دولت کریمان رانمی سازد خسیس
دربلندی ابر فیض خود رساند بیشتر ۷

مجمر افلاک از آهن دلیها چون سپند
بیقراران رابر آتش می نشاند بیشتر ۸

در زمین شور بر رغم لب خشک صدف
ابر نیسان گوهر خود می فشاند بیشتر ۹

همچو کاغذ باد،گردون هر سبک مغزی که یافت
درتماشاگاه دنیا می پراند بیشتر ۱۰

لطف افکار ترا صائب ز افکار دگر
می کند ادراک افزون، هرکه خواند بیشتر ۱۱