غزل ۴۶۲۶ - می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر
می تراود هر نفس زین پرده آهنگ دگر ۱

اختلافی نیست در شست و کمان وتیر، لیک
می کند پرواز هر تیر از کمان رنگ دگر ۲

گر چه غیر ازیک نوا در پرده خورشید نیست
می شود هر ذره دست افشان به آهنگ دگر ۳

وحشت ما از جهان موقوف دست افشاندنی است
می کندآواره این دیوانه را سنگ دگر ۴

مرهم کافوراز ناسازگاریهای بخت
می شود بهر خراش سینه ام چنگ دگر ۵

طفل بد خوبم، دلم رابرده شیرینی ز راه
بر امید صلح هر دم می کنم جنگ دگر ۶

در چنین وقتی که شد چون شیشه نازک پای من
می شود درراه من هرنقش پا، سنگ دگر ۷

غیر زنگ منت صیقل که می ماندبجا
می روداز خاطر آیینه هرزنگ دگر ۸

گرچه بیرنگ است صائب باده پرزور عشق
زین قدح هر چهره ای بر می کند رنگ دگر ۹