غزل ۴۶۳۱ - می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر
داغ دارد شعله جواله را دوران عمر ۱

از نسیمی می شود زیر وزبر شیرازه اش
چون قلم گردیده ام صدبار بر دیوان عمر ۲

هست بر چرخ مقوس جلوه تیر شهاب
در زمین طینت ما خاکیان جولان عمر ۳

نقطه آغاز باشد چون شرر انجام او
دل منه چون غافلان بر چهره خندان عمر ۴

گر چه از قسمت بود صدسال بر فرض محال
طی به یک تسبیح گرداندن شود دوران عمر ۵

مانع است از سبز گردیدن روانی آب را
ترمکن چون خضر لب از چشمه حیوان عمر ۶

موجه ریگ روان را نعل در آتش بود
ساده لوح آن کس که می پیچد به کف دامان عمر ۷

در جوانی خاکساری پیشه کن آسوده شو
برزمین چون نقش خواهی بست درپایان عمر ۸

نیست جز خون روزی اطفال صائب در رحم
می توان بردن به پایان راه از عنوان عمر ۹