غزل ۴۶۴۶ - خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر
لب میگون زخون بیگناهان است گیراتر ۱

ز روی نو خط آن خوش پسر چون چشم بردارم؟
کزاو هرحلقه ای ازچشم فتان است گیراتر ۲

اگر چه دانه راکمتر بود ازدام گیرایی
ز زلف عنبر افشان خال جانان است گیراتر ۳

درآن گلشن که من دارم به خاطر فکر آزادی
گل بی خارش از خارمغیلان است گیراتر ۴

کسی چون چشم از آن چشم خمارآلود بردارد؟
که از قلاب ،آن برگشته مژگان است گیراتر ۵

گزیدم راستی تاایمن از زخم زبان گردم
ندانستم که آتش در نیستان است گیراتر ۶

به دنیا بیش می چسبند پیران درکهنسالی
که خار خشک در تسخیر دامان است گیراتر ۷

به عنوانی مبدل شد به خشکی چرب نرمیها
که شیر از استخوان درکام طفلان است گیراتر ۸

سروکارمن افتاده است با شیرین لبی صائب
که حرف تلخ او از شکرستان است گیراتر ۹