غزل ۴۷۰۰ - مکن دلیر تماشای تاب موی کمر

مکن دلیر تماشای تاب موی کمر
که زیر تیغ بود کامیاب موی کمر ۱

همیشه درد به عضو ضعیف می ریزد
ز زلف بیش بود پیچ وتاب موی کمر ۲

به خواب رفته غزالی است شوخی مژگان
نظر به پیچ و خم بی حساب موی کمر ۳

گشاده اندبه امید، عالمی آغوش
فتد به دست که تا نبض خواب موی کمر ۴

ز ابر جوهر خود برق می کند ظاهر
نمی شود کمرزر حجاب موی کمر ۵

خراب زلف بتان می شود ز خط معمور
مباد هیچ مسلمان خراب موی کمر ۶

یکی هزار شد آن روز بیقراری من
که شد دو زلف درازش نقاب موی کمر ۷

به نازکی کمرمور اگر چه مشهورست
به کیش ما نبود در حساب موی کمر ۸

فغان که جوهر شمشیر آن کمان ابرو
یکی هزار شد از پیچ و تاب موی کمر ۹

مکن به عیب نظر از هنر که موی شکاف
کند ز مور ضعیف انتخاب موی کمر ۱۰

نبسته است درین رشته جز ندامت هیچ
مرو ز راه به موج سراب موی کمر ۱۱

ربوده است قرار و شکیب من صائب
خیال نازک، چون پیچ و تاب موی کمر ۱۲