خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که بر پایه‌ی پند و اندرزهای اخلاقی و عرفانی سروده شده است. شاعر توصیه می‌کند که از کینه‌توزی، تکیه بر امور ناپایدار، و اعتماد به ظواهر فریبنده پرهیز شود. همچنین تأکید دارد که برای رسیدن به روشنایی و حقیقت، باید از نفس آتشین و صبر و استقامت بهره برد و به عشق و وفاداری پایبند بود.

مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات فلسفی نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارند.

مشاهده کامل

از هیچ آفریده به دل گرد کین مگیر
درزندگی قرار به زیر زمین مگیر

نتوان به علم رسمی از آتش نجات بافت
درپیش روی خود سپر کاغذین مگیر

سیلاب را ملاحظه از کوچه بند نیست
زنهار پیش دیده من آستین مگیر

شمع از گداز یافت به افسردگی نجات
راه سلوک بی نفس آتشین مگیر

پیوست نور شمع به صبح آفتاب شد
دامان یار جز به دم واپسین مگیر

از روی آتشین دل سنگ آب می شود
آیینه پیش طلعت آن مه جبین مگیر

دل رامکن شکار به دزدیدن نگاه
این صید رام رابه کمند و کمین مگیر

صائب گزیده می شود از نیش منتش
زنهار شهد تاز مگس انگبین مگیر

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir