هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که از رها کردن تعلقات دنیوی، شوق رسیدن به معشوق حقیقی و رهایی از قید و بندهای مادی سخن می‌گوید. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا از خودگذشتگی کند، به عشق الهی روی آورد و از دغدغه‌های دنیایی دست بکشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رهایی از تعلقات دنیوی نیاز به درکی بالغانه دارد.

غزل ۴۷۵۴ - مطربا مهر از دهان بردار

مطربا مهر از دهان بردار
بند خاموشی از زبان بردار ۱

راه صحرای لامکان سر کن
پی آن یار بی نشان بردار ۲

کشتی جسم را بهم بشکن
تخته از پیش این دکان بردار ۳

می رود بی دلیل سیل به بحر
شوق را دست از عنان بردار ۴

تخم اشکی به خاک کن امروز
خرمنی گل درآن جهان بردار ۵

تا نخورده است مار طول امل
بیضه دل ز آشیان بردار ۶

طاق نسیان شمار گردون را
دل چو پیکان ازین کمان بردار ۷

به سگ نفس جسم را بگذار
دل ازین مشت استخوان بردار ۸

صبر کن بر بلای ناکامی
کام دل صائب از جهان بردار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۷۵۳ - مطربا چنگ را بکش به کنار
گوهر بعدی:غزل ۴۷۵۵ - از سنگلاخ دنیا ای شیشه بار بگذر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.