غزل ۴۷۶۳ - با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوز

با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوز
از خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز ۱

از نگاه تلخ، بادامش همان دل می گزد
زهر در دنباله ابروش می گرددهنوز ۲

کم نشد از خط حجاب روی چون برگ گلش
از نگاه گرم شبنم پوش می گردد هنوز ۳

در پی طوطی نهان شد گر چه تنگ شکرش
خانه ها از خنده اش پر نوش میگردد هنوز ۴

سرمه خط پرده گویایی چشمش نشد
شرم گرد آن لب خاموش می گردد هنوز ۵

لطف اندامش همان می پرورد خمیازه را
سرو او پیرایه آغوش می گردد هنوز ۶

گر چه از خط شد لب میگون اوپا دررکاب
از شرابش سینه ها پرجوش می گردد هنوز ۷

چون سبو صدخانه عقل است ازو زیروزبر
گرچه از طفلی سوار دوش می گردد هنوز ۸

گرچه از کیفیت حسنش اثر نگذاشت خط
صائب از یاد لبش مدهوش می گردد هنوز ۹