هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند حفظ آبرو، احترام به دیگران، پرهیز از اسراف و بیاحترامی، و ارزش قائل شدن برای زحمات دیگران میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که مانند شمع اشک نریزد، حیات خود را بیهوده هدر ندهد، به اهل سخن بیاحترامی نکند، و آبروی دیگران را نریزد. همچنین تأکید دارد که نباید به افراد ضعیف و بیپناه ظلم کرد و باید از زبان ملامت پرهیز نمود.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی موجود در این شعر برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۴۸۱۷ - چون شمع اشک در طلب مدعا مریز
چون شمع اشک در طلب مدعا مریز
نقد حیات خود چو شرر برهوا مریز ۱
بی عزتی به اهل سخن مایه غم است
زنهار خرده های قلم زیر پا مریز ۲
باید اگر به مردم بیگانه جان فشاند
زنهار آبرو به درآشنا مریز ۳
آتش تمیز خارو خس از گل نمی کند
ای ساده لوح گل به گریبان ما مریز ۴
از مفلسان زبان ملامت کشیده دار
زنهار خون ماهی بی فلس را مریز ۵
صائب گذشت از دو جهان در وفای تو
خونش به خاک راه به تیغ جفا مریز ۶
نقد حیات خود چو شرر برهوا مریز ۱
بی عزتی به اهل سخن مایه غم است
زنهار خرده های قلم زیر پا مریز ۲
باید اگر به مردم بیگانه جان فشاند
زنهار آبرو به درآشنا مریز ۳
آتش تمیز خارو خس از گل نمی کند
ای ساده لوح گل به گریبان ما مریز ۴
از مفلسان زبان ملامت کشیده دار
زنهار خون ماهی بی فلس را مریز ۵
صائب گذشت از دو جهان در وفای تو
خونش به خاک راه به تیغ جفا مریز ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۸۱۶ - تا دست دست توست میی در ایاغ ریز
گوهر بعدی:غزل ۴۸۱۸ - چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.