هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، زندگی، و طبیعت می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند باغ، باده، بلبل، و الماس برای بیان مفاهیم عرفانی و اخلاقی استفاده می‌کند. پیام اصلی شعر، اهمیت بخشش، لذت بردن از زندگی، و تأثیر عشق در دگرگونی‌های روحی است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات به باده و مستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

غزل ۴۸۱۶ - تا دست دست توست میی در ایاغ ریز

تا دست دست توست میی در ایاغ ریز
بر هر زمین که رسی رنگ باغ ریز ۱

جام جم و سفال، گل یک حدیقه اند
مانند شیشه می به لب هر ایاغ ریز ۲

زان باده ای که ریگ روان تردماغ ازوست
یک قطره درپیاله این بیدماغ ریز ۳

ذوق کدام باده به خوش دشمن است؟
تا عندلیب مست شود خون زاغ ریز ۴

بلبل برای چیست خس و خار آشیان؟
مشتی به چشم رخنه دیوار باغ ریز ۵

دستت اگر به سوده الماس می رسد
درآستین زخم و گریبان داغ ریز ۶

صائب بکش ز میکده عشق ساغری
ته جرعه نشاط به رخسار باغ ریز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۸۱۵ - از خود برون نیامده دیوانه ام هنوز
گوهر بعدی:غزل ۴۸۱۷ - چون شمع اشک در طلب مدعا مریز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.