غزل ۴۸۲۶ - می کنم سیرگل از چاک گریبان قفس

می کنم سیرگل از چاک گریبان قفس
نبض گلشن را به دست آورده ام ازخاروخس ۱

عندلیبی راکه ازگل با خیال گل خوش است
هیچ باغ دلگشایی نیست چون چاک قفس ۲

می شود شمع امیدش روشن از باد صبا
هرکه در راه طلب چون لاله می سوزد نفس ۳

ناله دل ،زندگی رامانع تعجیل نیست
کاروانی رانسوزد دل به فریاد جرس ۴

اهل معنی دل به معنی ازجهان خوش کرده اند
بلبلان رانیست جز فریاد خود فریادرس ۵

از فروغ دل ،سیه گردد جهان برچشم من
پرتو مهتاب با دزدان کند کار عسس ۶

نیست جزباد بروت از عشق زاهد نصیب
ساحل از دریا چه دارد غیرمشتی خار و خس ؟ ۷

بر نمی آید به قانع زور بازوی حریص
از لعاب عنکبوتی می شود عاجز مگس ۸

سرو جنت می شود چون کرد تغییر لباس
هر دلی کامروز شد آزاد از قید هوس ۹

چشم تحسین نیست صائب را ازین گفتارها
از عزیزان جهان دارد دعایی ملتمس ۱۰