غزل ۴۸۴۴ - داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس
زد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس ۱

اگر از شرم و حیا بوددوچشمش مخمور
از عرق داشت رخش عالم آبی که مپرس ۲

خنده می کرد، ولی داشت ز پر کاری حسن
درشکرخنده نهان زهر عتابی که مپرس ۳

گرچه می زدنگه شوخ به بازی در صلح
داشت بابوسه دهانش شکرابی که مپرس ۴

داشت از سنگدلی هر مژه خونخوارش
پیش دست از دل صدپاره کبابی که مپرس ۵

هر سؤالی که ازو خیرگی شوق نمود
داد در زیر لب خویش جوابی که مپرس ۶

گرچه بی پرده برون آمده بود ازخلوت
داشت از حیرت دیدار نقابی که مپرس ۷

ناز هر چند به دامان نگه می آویخت
می دوید از پی دلها به شتابی که مپرس ۸

با خط و زلف خود از رهگذر دلها داشت
مو شکافانه حسابی و کتابی که مپرس ۹

از خیال لب میگون خراباتی خود
داشت در ساغر اندیشه شرابی که مپرس ۱۰

با خیالش دل سودایی صائب همه شب
بود مشغول سؤالی و جوابی که مپرس ۱۱