غزل ۴۸۵۰ - از ناکسان وفانشنیده است هیچ کس

از ناکسان وفانشنیده است هیچ کس
بوی گل از گیانشنیده است هیچ کس ۱

از روزگار تلخ بودناله حزین
از نیشکر نوانشنیده است هیچ کس ۲

بیگانه شوزخلق کز این دورمطلبان
پیغام آشنا نشنیده است هیچ کس ۳

خامش نشین که ناله جانسوز از سپند
درمحفل رضا نشنیده است هیچ کس ۴

کردار بی نیاز ز گفتار بیهده است
دعوی ز کیمیا نشنیده است هیچ کس ۵

عاشق به بال جذبه معشوق می پرد
تمکین ز کهربانشنیده است هیچ کس ۶

گفتار درمیان صواب و خطا بود
از خامشان خطا نشنیده است هیچ کس ۷

عشق از دوکون گرد برآورد نرم نرم
سیلاب بی صدا نشنیده است هیچ کس ۸

صائب خموش باش کز این حرف دشمنان
آواز مرحبانشنیده است هیچ کس ۹