غزل ۴۸۵۶ - هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش

هیچ نوشی نیست بی نیش ای پسر هشیار باش
خواب شیرین پشه دارد درکمین بیدار باش ۱

قرب آتش طلعتان تردامنی می آورد
آب پای گل مشو، خارسردیوار باش ۲

نشأه زندانی بود در شیشه های سر به مهر
گرسری داری به شور عشق،بی دستار باش ۳

جز سرانگشت ندامت نیست رزق کاهلان
مزد می خواهی، چو مردان روزو شب در کار باش ۴

مهر خاموشی صدف راکرد معمور از گهر
لب ببند از گفتگو، گنجینه اسرار باش ۵

آب را استادگی آیینه گلزار کرد
پا به دامن کش درین بستانسرا سیار باش ۶

خار بی گل را گل بی خار سازد احتیاط
جمع کن دامان خود فارغ ز زخم خارباش ۷

صحبت پل می کند سیلاب را پا در رکاب
چون دوتا گردید قد صائب سبکرفتار باش ۸