غزل ۴۸۸۵ - چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش

چون بود گلچهره ساقی باده رنگین گو مباش
ساعد سیمین چو باشد جام سیمین گو مباش ۱

دست رنگین می کند کار شراب لعل فام
باده گلرنگ در دست نگارین گو مباش ۲

هر سفالی رافروغ می بلورین می کند
باده چون روشن بود جام بلورین گو مباش ۳

داغ ما خون رابه همت می تواند مشک کرد
کاکل عنبرفشان و زلف مشکین گو مباش ۴

صحبت دلدار، ما را فارغ از دل کرده است
چون سوارازماست هرگز خانه زین گو مباش ۵

خامه صائب معطر می کند آفاق را
در بیابان ختا آهوی مشکین گو مباش ۶