غزل ۴۹۷۳ - در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش
آه ازان روز که بی پرده شود رخسارش ۱

نازک اندام نهالی است مرا رهزن دین
که ز موی کمر خویش بود زنارش ۲

نفسی کز جگر سوخته بیرون آید
تادم صبح جزا گرم بود بازارش ۳

لاله ای نیست که بی داغ تجلی باشد
محملی نیست که لیلی نبود دربارش ۴

به که از کوی خرابات نیاید بیرون
هرکه چون دختر زر شیشه بود دربارش ۵

جان انسان چه خیال است که بی تن باشد؟
این نه گنجی است که برسر نبود دیوارش ۶

نشد از هیچ نوایی دل صائب بیدار
ناله نی مگر ازخواب کند بیدارش ۷