غزل ۴۹۷۹ - خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟
یا به خون چشم سیه کرده عقیق یمنش ۱

این چه لطف است که برخود چونظر اندازد
یوسفستان شود ازپرتو عارض بدنش ۲

آتشین لعل لب یار فروغی دارد
که سخن همچو گهر آب شود در دهنش ۳

یوسفی را که من ازخیل نظر بازانم
پرده دیده یعقوب بود پیرهنش ۴

داغ عشق از دل افسرده اغیار مجو
این سهیلی است که باشد دل خونین یمنش ۵

یکی ازجمله خونابه کشان است سهیل
دلبری را که منم واله سیب ذقنش ۶

هرگز ازسیلی اخوان نرود بریوسف
آنچه از سبزه خط رفت به برگ سمنش ۷

چشم روزن ز شکرخواب نگردد بیدار
درحریمی که بخندد لب شکرشکنش ۸

گر چه در بسته به یک کس نگذارند بهشت
چه بهشتی است گذارند حریفان به منش ۹

صائب آن لب به خموشی جگر عالم سوخت
تاچه باشد نمک خنده و شور سخنش ۱۰