غزل ۵۰۱۰ - نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش

نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش
هنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش ۱

علم به خون مسیحا و خضر چرب کند
چو از نیام کشد تیغ، حسن بیباکش ۲

رخی که هر دو جهان در فروغ اومحوست
نظر چگونه کندبی نقاب ادراکش ؟ ۳

به خاک هر که نهال تو سایه اندازد
زبان شکر برآید چو سبزه از خاکش ۴

ازان شراب مرا شیر گیر کن ساقی
که همچو پنجه شیرست پنجه تاکش ۵

درین بساط هرآن کس نفس به صدق کشد
چو صبح،مهر شود طالع از دل چاکش ۶

کسی که پاک نسازد دهن ز غیبت خلق
همان کلید در دوزخ است مسواکش ۷

اگر چه خون جهان ریخت غمزه اش صائب
هنوز رغبت خون می چکد ز فتراکش ۸