غزل ۵۰۲۳ - رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟

رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟
که من به پای نسیم سحر روم ازخویش ۱

شود عیار بد ونیک در سفر ظاهر
یکی است تیر کج و راست تا بود درکیش ۲

عجب که برق فنا گرد من تواند یافت
چنین که جلوه اومی برد مرا از خویش ۳

مشو ز ساقی یاقوت لب به می قانع
مده به مطلب جزئی کریم راتشویش ۴

لب سؤال سزاوار بخیه بیشترست
عبث به خرقه خود بخیه می زند درویش ۵

زکاوش مژه او حلاوتی دارم
که جوی شهد بود درنظر مرا هر نیش ۶

به خوردن دل خود همچو ماه قانع شو
که دربساط فلک نیست رزق بی تشویش ۷

همان ز شرم کرم چهره اش عرق ریزست
کریم اگر دو جهان را دهد به یک درویش ۸

دلم به فقر و غنا ازقرار خویش نگشت
به خشکی وتری آب گهر نشد کم و بیش ۹

عیار ناله صائب مپرس از بیدرد
نمک چه کار کندبادلی که نبود ریش ؟ ۱۰