غزل ۵۰۲۶ - به احتیاط نظر کن به چشم جادویش

به احتیاط نظر کن به چشم جادویش
که در کمین رمیدن نشسته آهویش ۱

گلی که از عرق شرم نیست شبنم ریز
پلی است آن طرف آب، طاق ابرویش ۲

هزار صید به یک تیر می تواند کشت
فتاده بر سر هم بس که صید درکویش ۳

عزیز مصر چنین یوسفی ندارد یاد
که سنگ خاره شود لعل درترازویش ۴

به غنچه ای سرو کارست عندلیب مرا
که از حیا به گریبان نمی رسد بویش ۵

اگر به گل قدم دیگران فرو رفته است
مرا به سنگ فرو رفته پای درکویش ۶

ز رشک زلف سیاه توخورد چندان خون
که نافه هم به جوانی سفید شد مویش ۷

همان ز موج صفا زنگ می برد از دل
ز خط اگر چه نشسته است گردبر رویش ۸

حریف ناوک مژگان نمی شوی صائب
مکن دلیر تماشای چشم جادویش ۹