هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مخاطب توصیه‌هایی اخلاقی و عرفانی می‌کند، از جمله پاک‌دلی، صبر، توکل به خداوند، دوری از شکایت و غرور، و پذیرش تقدیر. شاعر از استعاره‌های مختلفی مانند دانه، آبگینه، و شمع برای انتقال مفاهیم استفاده می‌کند.
رده سنی: 14+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.

غزل ۵۰۳۲ - به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش

به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش
زمین پاک طلب کن برای دانه خویش ۱

زبان خویش به دیوار تا توان مالید
قدم برون مگذار از درون خانه خویش ۲

گناه زشتی خود را بر آبگینه منه
مکن چو تنگدلان شکوه از زمانه خویش ۳

دل خراب ز خاک مراد کمتر نیست
بخواه حاجت خود را ز آستانه خویش ۴

درین دو هفته که گل میهمان این چمن است
مباش درپی تعمیر آشیانه خویش ۵

چو زلف ماتمیان در هم است کارجهان
ازین بلای سیه دور دار شانه خویش ۶

کمند گوهر مقصود رشته اشک است
مکن چو شمع قضا گریه شبانه خویش ۷

به نیم جو نخرد خرمن فلک صائب
ز عقده دل خود هر که ساخت دانه خویش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۰۳۱ - نمی روم به بهشت برین زخانه خویش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۳۳ - مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.