هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق و تصاویر شاعرانه برای بیان درد، اندوه و از دست دادن حیا و ارزشها استفاده میکند. شاعر از عناصر طبیعت مانند صحرا، گل، لاله و آفتاب برای انتقال مفاهیمی مانند غم، فریبندگی ظواهر و هشدار درباره غفلت از دوستان واقعی بهره میبرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین جدی مانند از دست دادن ارزشهای اخلاقی برای مخاطبان جوانتر ممکن است نامناسب یا دشوار باشد.
غزل ۵۰۶۰ - ازآب بازی مژه اشکبار خویش
ازآب بازی مژه اشکبار خویش
کردیم همچو دامن صحرا کنار خویش ۱
راه سخن به محمل مقصود یافتیم
همچون جرس ز ناله بی اختیار خویش ۲
ناموس دودمان حیا می رود به باد
چون گل مساز خنده رنگین شعار خویش ۳
خون لاله لاله می چکد از چشم آفتاب
ترکرده ای زشبنم می تا عذار خویش ۴
سنگ غرور بردهن جام جم زنیم
چون بشکنیم ازان لب میگون خمار خویش ۵
سهل است کار دشمن خصم کینه جوی
غافل مشو ز دوستی دوستدار خویش ۶
کردیم همچو دامن صحرا کنار خویش ۱
راه سخن به محمل مقصود یافتیم
همچون جرس ز ناله بی اختیار خویش ۲
ناموس دودمان حیا می رود به باد
چون گل مساز خنده رنگین شعار خویش ۳
خون لاله لاله می چکد از چشم آفتاب
ترکرده ای زشبنم می تا عذار خویش ۴
سنگ غرور بردهن جام جم زنیم
چون بشکنیم ازان لب میگون خمار خویش ۵
سهل است کار دشمن خصم کینه جوی
غافل مشو ز دوستی دوستدار خویش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۵۹ - هر چند خط باطلم از تار وپود خویش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۶۱ - درخون نشستم از نفس مشکبار خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.