خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به توصیف جمال و جلال الهی میپردازد و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند آب لطف، برق جلال، مه نو، و سپند گریزان از آتش، عظمت و شکوه پروردگار را به تصویر میکشد. همچنین، تأثیر این جمال و جلال بر جهان و موجودات را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۵۰۸۸ - نریزد اگر آب لطف از جمالش
نریزد اگر آب لطف از جمالش
بسوزد دو عالم ز برق جلالش ۱
مه نو به ناخن زمین می خراشد
ز شرم دوابروی همچون هلالش ۲
کشیده است سر در گریبان سوزن
دم عیسی از شرم لطف مقالش ۳
ز معموره لامکان گرد خیزد
چو درخانه رم نشیند غزالش ۴
سپندی که ازآتش او گریزد
به صد چشم، مجمر بگرید به حالش ۵
بسوزد دو عالم ز برق جلالش ۱
مه نو به ناخن زمین می خراشد
ز شرم دوابروی همچون هلالش ۲
کشیده است سر در گریبان سوزن
دم عیسی از شرم لطف مقالش ۳
ز معموره لامکان گرد خیزد
چو درخانه رم نشیند غزالش ۴
سپندی که ازآتش او گریزد
به صد چشم، مجمر بگرید به حالش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۸۷ - در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۸۹ - سری را که بالین شود آستانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
