هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به توصیف عشق و زیبایی میپردازد. شاعر از عناصری مانند گل، خط، چشم، و می برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. او زیبایی معشوق را با عناصر طبیعی مقایسه میکند و از عشق و شیدایی خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از زیباییشناسی و ادبیات کلاسیک فارسی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۵۰۹۵ - ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
مرا کرده است چون خط حلقه درگوش ۱
به چشم من بهشت و جوی شیرست
رخ گلرنگ و آن صبح بنا گوش ۲
همان درزیر خاکم می پرد چشم
که این می در قدح ننشیند از جوش ۳
نیاسوده است تا واکرده ام چشم
مرا چون غنچه از خمیازه آغوش ۴
چو خط از چهره خوبان، هویداست
به چشم موشکافان بیت ابرویش ۵
خلد چون خار، گل درپرده چشم
گران چون سنگ باشد پنبه درگوش ۶
خرام خامه مشکین صائب
بود از شوخ چشمان خطاپوش ۷
مرا کرده است چون خط حلقه درگوش ۱
به چشم من بهشت و جوی شیرست
رخ گلرنگ و آن صبح بنا گوش ۲
همان درزیر خاکم می پرد چشم
که این می در قدح ننشیند از جوش ۳
نیاسوده است تا واکرده ام چشم
مرا چون غنچه از خمیازه آغوش ۴
چو خط از چهره خوبان، هویداست
به چشم موشکافان بیت ابرویش ۵
خلد چون خار، گل درپرده چشم
گران چون سنگ باشد پنبه درگوش ۶
خرام خامه مشکین صائب
بود از شوخ چشمان خطاپوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۹۴ - شده است از شوق تیغ جان ستانش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۹۶ - در جهان دل مبند و اسبابش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.