هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند ناپایداری دنیا، رنج و تلخی زندگی، و فراموشی سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر نمادین مانند برق، آب، و سیماب، به بیان حالات روحی و فلسفی خود میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند رنج و فراموشی ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
غزل ۵۰۹۶ - در جهان دل مبند و اسبابش
در جهان دل مبند و اسبابش
می جهد برق از ابر سنجابش ۱
گل سیراب ازین چمن مطلب
العطش می زند لب آبش ۲
هر که پهلو ز لاغری دزدید
پهلوی چرب اوست قصابش ۳
ملک حیرت چه عالمی دارد
آرمیده است نبض سیمابش ۴
بس که بادام چشم او تلخ است
زهر می بارد از شکر خوابش ۵
کی کند یاد از فراموشان ؟
طاق نسیان شده است محرابش ۶
صائب ازآسمان امان مطلب
که به خون تشنه است دولابش ۷
می جهد برق از ابر سنجابش ۱
گل سیراب ازین چمن مطلب
العطش می زند لب آبش ۲
هر که پهلو ز لاغری دزدید
پهلوی چرب اوست قصابش ۳
ملک حیرت چه عالمی دارد
آرمیده است نبض سیمابش ۴
بس که بادام چشم او تلخ است
زهر می بارد از شکر خوابش ۵
کی کند یاد از فراموشان ؟
طاق نسیان شده است محرابش ۶
صائب ازآسمان امان مطلب
که به خون تشنه است دولابش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۹۵ - ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۹۷ - هرکه بیند به چشم بیمارش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
