هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که از عناصر طبیعت و احساسات انسانی برای بیان عشق و شرم استفاده میکند. شاعر از تشبیهات زیبا مانند زلف و خال معشوق، بوسه آفتاب بر بام، و چشم بادام برای توصیف احساسات خود بهره میبرد. همچنین، متن به مفاهیمی مانند عشق، شرم، و زیبایی میپردازد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'عشق خونخوار' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
غزل ۵۰۹۸ - می ز شرم لب می آشامش
می ز شرم لب می آشامش
عرق شرم گشت درجامش ۱
خال دلکشترست یا زلفش ؟
دانه گیراترست یا دامش ؟ ۲
در دل آفتاب،خون ز شفق
می کند بوسه لب بامش ۳
من که بودم ز پسته یکدل تر
دو دلم کرد چشم بادامش ۴
آن که روزم چو پشت آینه کرد
می توان دید رو دراندامش ۵
عشق خونخوار خلوتی دارد
که بود چشم شیر گلجامش ۶
می توان خواند همچو آب روان
ازعقیق سرشک من نامش ۷
می کند وحشت از جهان ،صائب
دل هر کس که می شود رامش ۸
عرق شرم گشت درجامش ۱
خال دلکشترست یا زلفش ؟
دانه گیراترست یا دامش ؟ ۲
در دل آفتاب،خون ز شفق
می کند بوسه لب بامش ۳
من که بودم ز پسته یکدل تر
دو دلم کرد چشم بادامش ۴
آن که روزم چو پشت آینه کرد
می توان دید رو دراندامش ۵
عشق خونخوار خلوتی دارد
که بود چشم شیر گلجامش ۶
می توان خواند همچو آب روان
ازعقیق سرشک من نامش ۷
می کند وحشت از جهان ،صائب
دل هر کس که می شود رامش ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۹۷ - هرکه بیند به چشم بیمارش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۹۹ - هر که خموش از شکایت است زبانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.