غزل ۵۱۱۳ - مکن با خاکساران سرکشی درروزگار خط

مکن با خاکساران سرکشی درروزگار خط
که می پیچد بساط حسن رابرهم غبار خط ۱

برات آسمانی باز گردیدن نمی داند
به آب تیغ هیهات است بنشیند غبار خط ۲

نباشد سرفرازی یک دم افزون شعله خس را
منه زنهار دل بر دولت ناپایدار خط ۳

تبسم می کنی چون برق بی پروا، نمی دانی
که دارد گریه ها در آستین ابربهار خط ۴

مکن استادگی زین بیش در تعبیر احوالم
که آمد آفتابت برلب بام از غبار خط ۵

اثر بسیار می باشد دعای دامن شب را
به حسن امیدها دارد دلم درروزگار خط ۶

ترا گرشسته رویان زنگ می شویند از خاطر
مرازنگار ازدل می زداید سبزه دار خط ۷

شب کوته به خورشید درخشان زودپیوندد
به چشم من زیاد از زلف باشد اعتبار خط ۸

به روز ما چه می کردند این سنگین دلان صائب
اگر می داشت چون زلف امتدادی روزگار خط ۹