غزل ۵۱۱۴ - پرست دفتر افلاک از حساب غلط

پرست دفتر افلاک از حساب غلط
بدار دست ز اصلاح این کتاب غلط ۱

نه انجم است، که هر کس به قدر دانش خود
نهاده نقطه سهوی براین کتاب غلط ۲

به وعده های تودل بسته ام، چه ساده دلم
که آب خضر طمع دارم از سراب غلط ۳

تو هر قدر که دلت می کشد سؤال بکن
که چرخ سفله کریم است در جواب غلط ۴

گشود صفحه دیوان خود مگر صائب؟
که گل ز طاق دل افتاد چون کتاب غلط ۵