غزل ۵۱۱۹ - گر چه دارد تلخی زهر اجل جام وداع

گر چه دارد تلخی زهر اجل جام وداع
برامید مرگ می نوشم به هنگام وداع ۱

آخر بیماری جانکاه می باشد هلاک
اول هجران جانسوزست انجام وداع ۲

حیرتی دارم که چون خواهم سفر کردن ز خویش ؟
تیره شد عالم به چشمم بس که از شام وداع ۳

دروداع دوستان از بس که تلخی دیده ام
می روم از خویش هرکس می برد نام وداع ۴

دوری جانان بود از دوری جان تلختر
درشمار زندگانی نیست ایام وداع ۵

همچو شمع صبحگاهی در شبستان جهان
تا نفس را راست کردم بود هنگام وداع ۶

بیقراران درسفر بی اختیار افتاده اند
چون سپند از من مجو صائب سرانجام وداع ۷