هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، مینوشی، و رضایت به قناعت سخن میگوید. او از عشق به معشوق، لذت نوشیدن می، و فلسفهٔ حکمت در زندگی میسراید و به مفاهیمی مانند قناعت، عرفان، و درد عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مفاهیم فلسفی نیازمند درک عمیقتری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
غزل ۵۱۲۹ - مابه خون جگریم از می گلگون قانع
مابه خون جگریم از می گلگون قانع
با خماریم ز لعل لب میگون قانع ۱
هرگز از می نشود جام نگونش خالی
هرکه چون لاله شود بادل پر خون قانع ۲
می شود ساغرش ازباده حکمت لبریز
شد به خم هرکه ز مسکن چو فلاطون قانع ۳
فارغ از دردسر جاه شود ، هرکس شد
به کلاه نمدازتاج فریدون قانع ۴
خفظ اندازه محال است توان در می کرد
چون به صد بوسه شوم زان لب میگون قانع؟ ۵
از نظربازی آن لیلی عالم صائب
به تماشای غزالیم چو مجنون قانع ۶
با خماریم ز لعل لب میگون قانع ۱
هرگز از می نشود جام نگونش خالی
هرکه چون لاله شود بادل پر خون قانع ۲
می شود ساغرش ازباده حکمت لبریز
شد به خم هرکه ز مسکن چو فلاطون قانع ۳
فارغ از دردسر جاه شود ، هرکس شد
به کلاه نمدازتاج فریدون قانع ۴
خفظ اندازه محال است توان در می کرد
چون به صد بوسه شوم زان لب میگون قانع؟ ۵
از نظربازی آن لیلی عالم صائب
به تماشای غزالیم چو مجنون قانع ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۱۲۸ - هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع
گوهر بعدی:غزل ۵۱۳۰ - قرار و صبر ندارند عاشقان سماع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
