غزل ۵۱۸۶ - جان تازه می شود ز نسیم بهارعشق

جان تازه می شود ز نسیم بهارعشق
از یک سرست جوش گل وخار خار عشق ۱

در شوره زار عقل به درمان گیاه نیست
پیوسته سرخ روی بود لاله زار عشق ۲

خاری است خار عشق که در پای چون خلید
نتوان کشید پا دگر از رهگذار عشق ۳

از جان مگو که در گرو نقش اول است
سرمایه دوکون به دارالقمار عشق ۴

رحمی به بال کاغذی خود کن ای خرد
خود را مزن برآتش بی زینهار عشق ۵

عشقی که بی شمار نباشد بلای او
پیش بلاکشان نبود در شمار عشق ۶

دایم به زیر دار فنا ایستاده ایم
بیرون نمی رویم ز دارالقرار عشق ۷

اینجا مدار کارگزاری به همت است
از بحر آتشین گذرد نی سوار عشق ۸

تکلیف بار عشق دوتا کردچرخ را
من کیستم که خم نشوم زیر بار عشق؟ ۹

صائب هزار مرتبه کردیم امتحان
با هیچ کار جمع نگردید کارعشق ۱۰