هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی به سرنوشت تلخ و ناگوار انسانها میپردازد که گویی از ابتدا با زهر و رنج آمیخته شده است. شاعر از حرص و طمع انسانها برای نان، ترس از عذاب اخروی، و رنجهای روحی و جسمی آنان سخن میگوید. همچنین، او از ناامیدی و فرار از رفتارهای ناپسند مردم شکایت کرده و به وحدت و پناه بردن به خدا اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، انتقادهای اجتماعی پیچیده، و استفاده از استعارههای سنگین ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک این شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی و مسائل انسانی دارد.
غزل ۵۱۹۰ - نقش و نگار مار بود سرنوشت خلق
نقش و نگار مار بود سرنوشت خلق
با زهر کرده اند همانا سرشت خلق ۱
هر خوشه صد زبان ملامت کشیده است
زنهار چشم رزق نداری ز کشت خلق ۲
از بهر نان در آتش حرصند روز و شب
بود از گل تنور همانا سرشت خلق ۳
مردم ز بیم آتش دوزخ درآتشند
مارا خدا پناه دهد از بهشت خلق ۴
سوزن به دل ز رشته مریم شکسته ام
برزخم من چه بخیه زند دست رشت خلق؟ ۵
چون غنچه بالشم سر زانوی وحدت است
در زیر سنگ نیست سر من زخشت خلق ۶
با صد چراغ می طلبم عیب خویش را
کو فرصتی که فرق کنم خوب وزشت خلق؟ ۷
در تنگنای بیضه عنقا گریخته است
صائب ز بس رمیده از اطوار زشت خلق ۸
با زهر کرده اند همانا سرشت خلق ۱
هر خوشه صد زبان ملامت کشیده است
زنهار چشم رزق نداری ز کشت خلق ۲
از بهر نان در آتش حرصند روز و شب
بود از گل تنور همانا سرشت خلق ۳
مردم ز بیم آتش دوزخ درآتشند
مارا خدا پناه دهد از بهشت خلق ۴
سوزن به دل ز رشته مریم شکسته ام
برزخم من چه بخیه زند دست رشت خلق؟ ۵
چون غنچه بالشم سر زانوی وحدت است
در زیر سنگ نیست سر من زخشت خلق ۶
با صد چراغ می طلبم عیب خویش را
کو فرصتی که فرق کنم خوب وزشت خلق؟ ۷
در تنگنای بیضه عنقا گریخته است
صائب ز بس رمیده از اطوار زشت خلق ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۱۸۹ - گردی است صبح ازنفس راستین عشق
گوهر بعدی:غزل ۵۱۹۱ - آزرده است گوشه نشین ازوداع خلق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
