هوش مصنوعی:
این متن شعری از صائب تبریزی است که با استفاده از استعارهها و تمثیلهای مختلف، بر بیثباتی و ناپایداری دنیا و ناامیدی از وابستگی به امور فانی تأکید میکند. شاعر از پیوند زدن به چوب خشک (امور بیثمر)، دل بستن به محبوب خشک (عشق بیحاصل)، و زهد ریاکارانه انتقاد میکند و به جای آن، روی آوردن به امور ثمربخش و حقیقی را توصیه مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتقادی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۵۲۲۱ - ندامت بود بار مطلوب خشک
ندامت بود بار مطلوب خشک
مپیوند زنهار با چوب خشک ۱
به نخل ثمردار پیوند کن
مده دل چو قمری به محبوب خشک ۲
مزن با خط سبز چین بر جبین
که سوهان روح است مکتوب خشک ۳
مگر بوی یوسف به کنعان گذشت؟
که چون سرو شد تازه یعقوب خشک ۴
به اهل خرابات مفروش زهد
که آتش فتد زود در چوب خشک ۵
بود زاهد ژاژخا را کلام
چو گردی که خیزد ز جاروب خشک ۶
ز آیینه سیراب نتوان شدن
گذشتیم صائب ز مطلوب خشک ۷
مپیوند زنهار با چوب خشک ۱
به نخل ثمردار پیوند کن
مده دل چو قمری به محبوب خشک ۲
مزن با خط سبز چین بر جبین
که سوهان روح است مکتوب خشک ۳
مگر بوی یوسف به کنعان گذشت؟
که چون سرو شد تازه یعقوب خشک ۴
به اهل خرابات مفروش زهد
که آتش فتد زود در چوب خشک ۵
بود زاهد ژاژخا را کلام
چو گردی که خیزد ز جاروب خشک ۶
ز آیینه سیراب نتوان شدن
گذشتیم صائب ز مطلوب خشک ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۲۰ - زلف تو نفس در جگر باد کند مشک
گوهر بعدی:غزل ۵۲۲۲ - جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
