غزل ۵۲۹۱ - ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده ام

ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده ام
چون کنم در خانه دل آنچه بود آورده ام ۱

از سفر می آیم و لخت جگر دارم به بار
مجمر خود را بشارت ده که عود آورده ام ۲

گوهرم را چون به سنگ بی تمیزی نشکند
آب مروارید در چشم حسود آورده ام ۳

چون نگردد اشک نومیدی به گرد چشم من
رونمای آتش بی دود دود آورده ام ۴

ای زمین هند آیین برومندی ببند
از صفاهان دیده ای چون زنده رود آورده ام ۵

جراتی گو داری ای بلبل قدم درپیش نه
صائبا را بر سر گفت و شنود آورده ام ۶