هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد هجران و فراق می‌گوید و آرزو می‌کند که ای کاش قدرت و توانایی بیشتری داشت تا بتواند بر مشکلات غلبه کند. او از ناتوانی خود در رسیدن به آرزوها سخن می‌گوید و به شرایط ایده‌آلی فکر می‌کند که اگر محقق می‌شد، می‌توانست به خواسته‌هایش برسد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۵۳۴۶ - می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم

می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم
دست بر دل می نهادم دل اگر می داشتم ۱

می توانستم رگ خواب حریفان را گرفت
گر زبان آهنین چون نیشتری می داشتم ۲

گوهر شهوار عبرت گر نمی آمد به دست
از بساط آفرینش من چه برمی داشتم ۳

حلقه بیرون در هرگز نمی شد چشم من
در حریم وصل اگر پاس نظر می داشتم ۴

گر نمی افشرد ذوق گریه مژگان مرا
این زمان دریایی از خون جگر می داشتم ۵

می توانستم درین میخانه خواب امن کرد
چون سبوازدست خود بالین اگر می داشتم ۶

می گرفتم گر عنان آفتاب از روی صدق
همچو ماه نور رکاب از سیم وزر می داشتم ۷

تهمت عجزست سد راه صائب ورنه من
از ره دشمن به مژگان خاربر می داشتم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۳۴۵ - از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتم
گوهر بعدی:غزل ۵۳۴۷ - گر زخود بیرون کسی فریادرسی می داشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.